Ο Πέγκας και η βρύση

            Στα παλιά τα χρόνια, στην Παλαιόχωρα, ζούσε ένας παππούς που τον έλεγαν Πέγκα. Σ’ Αυτόν λοιπόν τον παππού άρεσε το «σερμπέτι» - είδος γλυκού από νερό, ζάχαρη και ψωμί. Δεν μπορούσε να το χορτάσει και σε όποιο σπίτι πήγαινε το έψαχνε και το ζητούσε.

            Σκέφτηκε από δω, σκέφτηκε από κει για να δει πώς να φτιάχνει «σερμπέτι» που να μην τελειώνει ποτέ. Λύση όμως δεν μπορούσε να βρει.

            Ο πιο πλακατζής του χωριού έμαθε για το πρόβλημα του γέρου-Πέγκα και του ετοίμασε μια πλάκα για να γελάσει αυτός και όλο το χωριό.

Αφού ετοίμασε τα πάντα πήγε και τον βρήκε.

- Μπάρμπα, καλημέρα. Έμαθα ότι σε απασχολεί κάτι.

- Ακριβώς Γιώργη. Δε χορταίνω το σερμπέτι. Όπου και να πηγαίνω και τρώω δε με

  φτάνει.

- Μη στεναχωριέσαι μπάρμπα. Βρήκα τον τρόπο που θα λύσουμε το πρόβλημα σου.

- Και ποιος είναι αυτό παιδί μου;

- Αύριο το πρωί θα πάμε μαζί στο βουνό. Εκεί έχει μια πηγή με τρεχούμενο δροσερό

  νερό. Θα πάρεις μαζί σου όμως πολλή ζάχαρη και ψωμί. Τ’ άλλα άστα πάνω μου.

            Πράγματι την επομένη το πρωί, χαράματα, ο Πέγκας ήταν έτοιμος. Αφού ήρθε και ο μικρός Γιώργης κίνησαν για το βουνό. Μετά από κάμποση ώρα ποδαρόδρομο, έφτασαν στην περίφημη πηγή που θα έλυνε τα προβλήματα του γέρου-Πέγκα.

Κατέβασαν τα υλικά δίπλα στη βρύση και ετοιμάστηκαν.

            Ο πλακατζής άρχισε να δίνει οδηγίες στο γέρο:

- Μπάρμπα για να φας σερμπέτι, πρέπει να ρίξεις τη ζάχαρη εκεί που πέφτει το νερό

   και  μετά να αρχίσεις να πίνεις.

            Ο μπάρμπας ακολούθησε πιστά τις οδηγίες του Γιώργη. Έριχνε ζάχαρη στην πηγή και μετά γέμιζε την μπούκλα του με νερό. Την πρώτη φορά που τη γέμισε δοκίμασε το νερό όμως δε γλύκιζε. Σκέφτηκε ότι στη δεύτερη θα είναι καλύτερο το σερμπέτι. Έχυσε την μπούκλα και την ξαναγέμισε. Όμως πάλι τα ίδια.

Ο αθώος ο Πέγκας δεν καταλάβαινε ότι το τρεχούμενο νερό έπαιρνε μαζί του τη ζάχαρη.

Μετά από πολλές προσπάθειες ο γέρος γυρνάει στο Γιώργη και του λέει:

- Ρε Γιωρ’ τρώω σερμπέτι αλλά νε μπιτίζ’, νε γλυκίζ’.

            Ο νέος έσκασε στα γέλια όπως και όλο το χωριό όταν έμαθαν το πάθημα του Γερου-Πέγκα. Όμως από όλους αυτούς που του έκανα την πλάκα μόνο του Πέγκα η βρύση σώζεται ακόμα και σήμερα καθώς και η ιστορία της.

                                                                      Ιστορίες από την Παλαιόχωρα Χαλκιδικής

                                                                      Συγγραφή: Χρήστος Αθ. Φυλαχτός