Σκηνή 3η
(Κήρυξη
Επανάστασης)
(Μαζεμένοι
πολλοί άντρες και ρασοφόροι αρματωμένοι.)
Αφηγητής: Στις 16 Μαΐου 1821 ο
Χασάν Αγάς φθάνει στον Πολύγυρο μετά από πληροφορίες που έχουν οι Τούρκοι ότι
οι Χαλκιδικιώτες ξεσηκώνονται.. Οι κάτοικοι του Πολυγύρου ξεσηκώνονται, και την επομένη 17 Μαΐου αρπάζουν τα όπλα,
σκοτώνουν τον Τούρκο βοεβοδά και 14 άντρες της τουρκικής φρουράς. Στήνουν,
επίσης, ενέδρα κοντά στο Παλαιόκαστρο, από όπου θα περνούσε τουρκικό απόσπασμα.
Εκεί σκοτώνουν τρεις άντρες και τραυματίζουν άλλους τόσους.
Τα γεγονότα αυτά
επισπεύδουν τις διαδικασίες κήρυξης της Επανάστασης στη Χαλκιδική. Ο Εμμανουήλ
Παπάς εγκαλεί σε σύσκεψη στη Μονή Εσφιγμένου τους μυημένους λαϊκούς και
μοναχούς και λειτουργούντος του Επισκόπου Μαρωνείας, Κωνσταντίνου, κηρύττει
επίσημα την Επανάσταση, την 31η Μαϊου 1821, στο Ναό του Πρωτάτου.
Ζητιάνα: Έτσι
τελείωσε η μάχη των Βασιλικών. Τα παλικάρια του Καπετάν Χάψα, τα παλικάρια της
Χαλκιδικής και ο ίδιος ο Καπετάν Χάψας, έδωσαν την ζωή τους για την πατρίδα.
Όμως οι Τούρκοι ήταν αμέτρητοι. Χτύπησαν μετά την Αγία Αναστασία, τη Γαλάτιστα
και το Βάβδο. Οι Έλληνες, μαχητές και άμαχοι, υποχώρησαν. Οι Τούρκοι έκαψαν και
κατέστρεψαν τα πάντα απ’ όπου περνούσαν. Στον έρημο Πολύγυρο έκαψαν όλα τα
σπίτια. Οι Έλληνες έφτασαν και οχυρώθηκαν στο στενό της Ποτίδαιας, πίσω από την
τάφρο, έως τις 14 Νοεμβρίου 1821, όπου τελικά κάμφθηκε και η τελευταία
αντίσταση των Χαλκιδικιωτών.
Η επανάσταση της Χαλκιδικής, βοήθησε την
επανάσταση της Νότιας Ελλάδας, απασχολώντας για μεγάλο χρονικό διάστημα πολύ
Τούρκικο στρατό. Έτσι έδωσαν τη δυνατότητα στους Έλληνες να προετοιμαστούν
καλύτερα. Χρειάστηκαν πολλά χρόνια ώσπου να απελευθερωθεί η Χαλκιδική.
Ακολούθησαν και άλλες αποτυχημένες προσπάθειες ωσότου φτάσουμε στην 1η
Νοεμβρίου 1912 που επίσημα ο ελληνικός στρατός μπαίνει ελευθερωτής στη Χαλκιδική.
Αποσπάσματα από το Θεατρικό
"Το λιοντάρι της Χαλκιδικής - Καπετάν Χάψας
του Χρήστου Αθ. Φυλαχτού
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου