ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΟΥ ΠΛΑΤΑΝΟΥ

Προτού διαβάσετε τον παρακάτω θρύλο θα ήθελα να πω λίγα λόγια για δυο ανθρώπους – λαογράφους της περιοχής, τον κ. Δημήτριο Τσίοτρα και τον κ. Βαγγέλη Αρβανίτη.

Ο πρώτος με το έργο και το πόνημα του, που δημοσιεύτηκε στα «Χρονικά της Χαλκιδικής», στα τεύχη 7 & 8, τα έτη 1964 και 1965 αντίστοιχα, κατέγραψε πολλά σημαντικά ήθη και έθιμα, ιστορικά και αρχαιολογικά στοιχεία, συνήθειες και πληροφορίες του τόπου και ταυτόχρονα έβγαλε την περιοχή από την αφάνεια.

Όλα αυτά τα στοιχεία μας βοηθούν να κατανοήσουμε τη ζωή των ανθρώπων της Παλαιόχωρας και της γύρω περιοχής, εκείνων των χρόνων αλλά και παλαιότερα.

Ο δεύτερος με το περιοδικό «Ζερβοχώρια» που εκδόθηκε από το 1990 έως και το 1993, καθώς και το νεότερο περιοδικό με την ίδια ονομασία αλλά με διαφορετικό σχήμα και μέγεθος που εκδόθηκε κατά έτη 1995 & 1996, συμπληρώνει με νέα στοιχεία τον πρώτο αλλά ταυτόχρονα δίνει μια διαφορετική διάσταση – πέρα από την καταγραφή – της ζωής και της ιστορίας των ανθρώπων της περιοχής.

            Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό γιατί ο δεύτερος των προαναφερθέντων ήταν και είναι δίπλα μου δίνοντας συμβουλές, οδηγίες και πληροφορίες γι’ αυτό που προσπαθώ να κάνω.

Δεν μπορώ να γράψω ή να καταγράψω όπως οι παραπάνω. Απλά προσπαθώ να πάρω στοιχεία, ιστορίες της καθημερινότητας, μασσάλια, θρύλους, λαογραφικά και αρχαιολογικά κομμάτια και να τα κάνω κείμενα, ιστορίες, παραμύθια, διηγήματα μέσα από το δικό μου τρόπο γραφής, ικανότητας και φαντασίας.

Πιστεύω (χωρίς να θέλω να μειώσω την προσφορά, το έργο και την αξία των αρχαιολόγων, ιστορικών και λαογράφων) ότι σήμερα οι νέοι και γενικότερα οι άνθρωποι της περιοχής – και όχι μόνο, πιο εύκολα διαβάζουν τέτοιου είδους κείμενα παρά «στεγνές» αρχαιολογικές, ιστορικές και λαογραφικές πηγές ή ευρήματα.

            Κάπως έτσι ξεκίνησε το στήσιμο της ιστοσελίδας μου και η ενασχόληση με την ιστορία και με τη λαογραφία του τόπου μου. Η ιστοσελίδα μού δίνει τη δυνατότητα να καταγράψω τα λαογραφικά στοιχεία, και όχι μόνο, των παραπάνω, να τα επεξεργαστώ, να τα μεταπλάσω και στη συνέχεια να τα δημοσιεύσω, δίνοντας τη δυνατότητα σε κάποιους να τα διαβάσουν.

            Μετά απ’ αυτήν την εκτενή εισαγωγή σας παραθέτω προς ανάγνωση το θρύλο: «Το στοιχειό του Πλατάνου»», που δημοσίευσε για πρώτη φορά ο κ. Αρβανίτης Ευάγγελος στο περιοδικό Ζερβοχώρια, το 1993.

«Παλιά οι κάτοικοι του Γεροπλατάνου πίστευαν πως στο πλατάνι κατοικούσε ένα στοιχειό που προστάτευε το χωριό από το θάνατο. Κάθε βράδυ το στοιχειό πάλευε με το στοιχειό που ερχόταν από το νεκροταφείο του Άη-Γιώργη για να πάρει κάποιον στο βασίλειο του, τον Άδη.

Αν νικούσε το στοιχειό του νεκροταφείου κάποιος πέθαινε και τότε ακούγονταν το στοιχειό του πλατάνου να κλαίει και να θρηνεί. Αν όμως νικούσε το στοιχειό του πλατάνου, τότε το άλλο στοιχειό έφευγε μόνο του κλαίγοντας.»