Ο ΓΚΙΩΝΗΣ

 

Ήτανε μια φορά δυο αδέρφια, και ο ένας απ’ αυτούς ήταν δραγάτης στ’ αμπέλια. Ο άλλος, που τον έλεγαν Αντώνη, του είπε μια φορά:

- Απόψε θα έρθω και θα σου κλέψω σταφύλια.

            Και εκείνος του απάντησε:

- Έρχεσαι, μα σε ντουφεκίζω!!!

            Πραγματικά το βράδυ, ο Αντώνης πήγε και δοκίμασε να κλέψει σταφύλια. Ο αδερφός του τού έριξε μια στον αέρα για να τον φοβίσει, όμως χωρίς να θέλει τον πέτυχε, και όταν ζύγωσε κοντά, τον βρήκε σκοτωμένο.

            Τότε, από τον πόνο του, παρακάλεσε το Θεό να τον κάμει πουλί, για να κλαίει παντοτινά τον αδερφό του. Ο Θεός τον άκουσε και τον έκανε γκιώνη. Από τότε κλαίει τον αδερφό του τον Αντώνη, και τον φωνάζει αδιάκοπα: «Ντων! Ντων!» και δεν παύει, όσο που να στάξει από τη μύτη του αίμα. Τούτο είναι σημάδι πως ο αδερφός του παίρνει το αίμα του πίσω, και έτσι ησυχάζει.

                                                                                 (ΑΡΑΧΟΒΑ ΤΗΣ ΛΕΙΒΑΔΕΙΑΣ)

                                                            ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ, ΤΟΜΟΣ Α’, Νικ. Γ. ΠΟΛΙΤΗ