Πριν πολλά χρόνια στα Σανά ζούσε
ένας παππούς ο οποίος πρόσφατα είχε χάσει τη γυναίκα του. Συγγενείς δεν είχε
στο χωριό. Κάπου – κάπου τον επισκεπτόταν μια μακρινή ξαδέρφη του, που ήταν
παντρεμένη στην Παλαιόχωρα.
Έτσι λοιπόν μια μέρα που η
ξαδέρφη του παππού Θανάση τον επισκέφτηκε, άρχισαν να λένε για τους καημούς και
τα χαμένα τους όνειρα.
Κουβέντα στην κουβέντα ήρθε η
συζήτηση και στο γαϊδούρι του παππού Θανάση, τον κυρ Μένιο.
- Ρε ξάδερφε, μέρες τώρα θυμάμαι
να σε ρωτήσω για εκείνο το γαϊδούρ, τον κυρ
Μένιο. Τι απέγινε;
Ο παππούς χαμογέλασε. Μετά από
λίγο της αποκρίθηκε:
- Πέρασαν χρόνια. Πού τον
θυμήθηκες το γαϊδαρό μου;
- Στα ξαφνικά. Θυμήθηκα που
ερχόσουν στην Παλαιόχωρα για να γαμπρίσεις καβάλα
στον κυρ Μένιο.
- Μαριγώ τον πούλησα και τον έφαγε
η σχωρεμένη.
- Τι εννοείς τον έφαγε;
- Να ο γάμος, τα προικιά, το
σπίτι. Χρειαζόταν χρήματα. Να ‘ναι καλά ο κυρ Μένιος.
Μακάρι να ζούσε τώρα η γ’ναίκα μου και ας έτρωγα δέκα κυρ Μένιους!!!
Καταγραφή: Χρήστος Αθ. Φυλαχτός
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου