ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

 

«- Θα σου πω μια ιστορία, άρχισε ο Άγιος. Μια φορά ήταν μια χώρα. Όμορφη, πανέμορφη, όπως είναι οι βασιλοπούλες στα παραμύθια. Τη λέγανε Μακεδονία, μάνα είχε την Ελλάδα κι είχε αφέντη της το Μεγαλέξαντρο. Μα, σαν όμορφη που ήτανε, πολλοί τη λαχταρούσανε. Και περισσότερο αυτοί που είχαν γειτονιά μαζί της.

Τη βλέπανε το πρωί σαν λουζότανε στα ποτάμια της, τη βλέπανε τ’ απόγευμα σαν μαζεύονταν τα πουλιά στα δέντρα της. Μα με τέτοιον αφέντη, εύκολο δεν ήταν να την κάνουν δικιά τους τη Μακεδονία. Σαν πέθανε ο Μεγαλέξαντρος αναγάλλιασαν. Τώρα είναι δικιά μας είπαν. Την κουρσεύουμε. Και το πρώτο που ήθελαν ήταν να ξεχαστεί ο Μεγαλέξαντρος. Μα η γης όλο και το θυμίζει στα παιδιά και στα εγγόνια του στρατηλάτη. Όλο και βγάζει αγάλματα, νομίσματα, χρυσαφικά, στολίδια, να τα βλέπουν τα παιδιά και τα εγγόνια του Μεγαλέξαντρου να μην ξεχνάν την τρανή γενιά τους. Κι εγγόνι του Μεγαλέξαντρου είσαι κι εσύ, Κωνσταντή!»

Το παραπάνω κείμενο είναι από το διαχρονικό βιβλίο «Καπετάν Κώττας» και γράφτηκε το 1969. Ο Καπετάν Κώττας ήταν ο πρώτος Μακεδονομάχος που δεν ήξερε καλά καλά ελληνικά. Θυσιάστηκε για την Ελλάδα, όπως και πολλοί άλλοι Μακεδονομάχοι μέχρι να ελευθερωθεί με τους Βαλκανικούς πολέμους του ΄12-΄13. Θα επανέλθω με περισσότερα θέματα και αναρτήσεις για το μακεδονικό, το επόμενο διάστημα γιατί φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από την απελευθέρωση και ενσωμάτωση της Μακεδονίας στη μητέρα Ελλάδα.