Ο ΜΟΥΡΤΖΙΟΣ

 

Ο Μούρτζιος ήταν ένα μουλάρι που το είχε μια οικογένεια στην Αρναία και το χρησιμοποιούσε για να εξυπηρετεί τις ανάγκες της. Κάθε πρωί έπαιρνε ο πατέρας το Μούρτζιο και πήγαινε στο στάβλο για να περιποιηθεί τα γελάδια του. Τα παιδιά πήγαιναν στο σχολείο και η μάνα ασχολιόταν με τις δουλειές του σπιτιού της. Κάπως έτσι περνούσε ο χειμώνας. Όμως μόλις ερχόταν το καλοκαίρι ο πατέρας έπαιρνε και τα παιδιά μαζί του για να τον βοηθάν.

Από τα τρία αδέρφια, ο πιο άτακτος και ζωηρός ήταν ο μικρός, ο Μίμης. Δεν είχε ησυχία πάνω του. Όλα τα πείραζε. Μια μέρα καβάλησε το Μούρτζιο και κίνησε σε μια τοποθεσία έξω από την Αρναία για να μαζέψει ρίγανη. Ξεκίνησε λοιπόν με το μουλάρι και πήγε αρκετά μακριά από την Αρναία. Αφού βρήκε ρίγανη τη μάζεψε και την έβαλε μέσα σε σάκους και στη συνέχεια τη φόρτωσε στο μουλάρι. Όταν φόρτωσε το Μούρτζιο αποφάσισε να γυρίσει πίσω. Ο Μίμης όμως έχασε το μονοπάτι που πήγαινε και κρατούσε σε αντίθετη κατεύθυνση το Μούρτζιο, με αποτέλεσμα να μην αφήνει το μουλάρι να ακολουθήσει το ένστικτό του.  Ο Μίμης επέμενε να πάνε το δικό του δρόμο ενώ το μουλάρι αντιστεκόταν. Μετά από αρκετή ώρα ο Μούρτζιος τελικά ακολούθησε το δρόμο του αφεντικού του. Και έτσι αντί να πάνε στην Αρναία κατευθύνθηκαν προς το Στανό. Οι ώρες περνούσαν και άρχισε να νυχτώνει. Η οικογένεια άρχισε να ανησυχεί. Βγήκαν στους δρόμους και άρχισαν να ψάχνουν και να ρωτούν μην είδαν το Μούρτζιο και το Μίμη. Κανένας όμως δεν είχε να τους δώσει χαρμόσυνα νέα. Όλο το χωριό πανικοβλήθηκε. Άρχισε να ψάχνει και να τους φωνάζει και έξω από το χωριό.

Ο Μίμης με τη σειρά του βλέποντας κι αυτός ότι δε φτάνει στο χωριό άρχισε να φοβάται. Ήταν μικρό παιδί. Όταν άρχισε να μη βλέπει το δάκτυλο του άφησε τα γκέμια και εμπιστεύτηκε το μουλάρι του. Ο Μούρτζιος καταλαβαίνοντας τη δύσκολη θέση που είχαν βρεθεί, έκανε μεταβολή και πήρε το δρόμο της επιστροφής. Σε μια στροφή όμως ξελύθηκαν τα σακιά με τη ρίγανη και τους έπεσε όλη κάτω. Μόλις μπήκαν στην Αρναία ο μικρός ησύχασε. Πήρε πάλι τα γκέμια και κατευθύνθηκε γοργά προς το σπίτι τους όπου τους περίμενε ανάστατη η οικογένεια και όλο το χωριό. Μόλις τους αντίκρισαν αγκάλιασαν το Μίμη αλλά και το Μούρτζιο. Ο μικρός υποσχέθηκε ότι δε θα τους ξανατρομάξει και ο Μούρτζιος έγινε ο ήρωας του χωριού.

                                                            ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΝΑΙΑ